Bir mevsimlik şiirsin
Adına türkü yakılıp,
Defalarca okunmuş.
Bir rüzgarlık ömrün
Yaprak dökünce

Unutulmuş...


Bir kaymalık yıldızsın
Yüzünü suya sermiş
Ay doğarken geceye
Mehtaba yenilmiş
Bir mevsimliksin
Şiirim..
İlhamın bitmiş...


Var ile yok arası,
Bir fidan, bir gonca
Bir mevsimlik şiirsin
Sen,
Yakasına gül konmuş.
Hazana gün doğunca
Kurumuş...

ferkul
20şubat2008