28 Temmuz 2009 Salı

beni bende bırak







TÜKENMEDEN....

Sana bu son şiirim ...
Son seslenişim ,
Son çağrım,
Git artık,
Git bendeki yüzün de parçalanmadan,
Sesin dağ başlarında yankılanmadan
Yoksayılmış bir yaşamdan arınarak,
Arkana bakmadan,
Git...

Hangi karlı dağlarda açan çiçekse
Senin kardelenin,
Ona git,
Ben kardelen değilim...
Çiçek değilim,
Hiçbir dağ başında bulunmadım
Hiçbir şeyin de olmadım zaten...
Başlamadan bittiyse
Tükendiyse sözlerim
Gitmelisin..

Git daha çok içimde yok olmadan yüzün,
Gözlerini saklamadan git,
Yüzüme bakmadan,
Adım adım yok olmadan,
Yok oluşa geçmeden varlığın ,
Gidişini seçmişken git...

Git ki
Bir şey kalsın aramızda,
Senden ve benden kalan
Bir tek konuşacak cümle,
Kalabilsin gidişinle,
Tek satır olsun
Kalsın ...
Bırak , git...

Ve git... Diyorum sana,
Ben diyorsam,
Gitmelisin...
Ben gitmiyorsam
Gidemiyorsam,
Ve kaldıysam
Senle, sensiz...
Tükenmeden,
Tüketmeden
Bizi...
Gitmeli...

Kalmadıysa ikimiz,
Sona erdiyse herşey
Gitmelisin,
Birimizden
Tek kalmadan
Yok olmadan sevgimiz
Gitmeli birimiz...

Hadi,
Git...


ferkul

22 haziran 2009
o2.o4
Reblog this post [with Zemanta]

1 yorum:

Adsız dedi ki...

Git demek kadar acıtan bir söz varmıdır ki? Enson git diyecegin, giderken bile içini cız ettire bilecek birine.Tükettiğini ve tükendiğini hissettiğinde bile birşeyler kalsın istemek....
Çok güzel, duygu yüklü bir yazı.Daha sıklıkta yazmanı bekliyoruz.
Her şiirimsieri açınca duygu yüklü yazılar şiirler görmek dilekleriyle. Abisi