27 Şubat 2017 Pazartesi

bahar/a/



Ve bahar,
Geldi, kondu pencereme
Serçe desem, serçe değil
Karga desem, karga değil
Şarkı söyler, şiir değil
İlaç desem, merhem değil
Yar desem, yaren değil.

Git, desen gitmez
Kal, desen kalmaz
Kıvrak, nazlı, cilveli
Bir açılır, bir kapanır gözleri
Bir ısıtır, bir üşütür yüreğimi
Sağı, solu belli değil,
Bu baharı ne etmeli?



ferkul
23 şubat2017
10:53



17 Ocak 2017 Salı

denizime



Sende çılgın dalgalar
Serde deli bir yürek
Bana senden gayrı yar mı gerek?
Mevsim kışmış, yazmış ne fark eder
Maviliğinde demlenen sükûtun yeter...



ferkul
15 ocak 2016
16:00

8 Ocak 2017 Pazar

gibi gibi



Gibi yaşıyorsunuz dostlar
Sanki hiç kırılmamış, kırmamış
Yaşamış da hiç yaşamamış
Sevmiş de hiç sevilmemiş
Doğmuş da hiç doğmamış
Bir gün olsun gün yüzü görmüş
Belki de hiç görmemiş.

Geceyi günle, günü geceyle
Ha çarpmış, ha çarpmamış
Bir aydınlık, bir karanlık,
Bir siyah, bir beyaz,
Sanki hiç renk tanımamış.

Bir gökkuşağı altında yürümemiş
Hiç yağmurda ıslanmamış,
Don tutmamış zemheri soğuğunda
Parmak uçlarınız
Damınıza kar yağmamış
Rüzgarda savrulmamış saçlarınız
Sanki her mevsim bahar, kışınız
Yalan aşklarınız
Yalan mecnununuz, Leylanız...

Hiç yaşamıyormuş gibi
Hep yaşamış gibi
Gülerken ağlar gibi
Ağlarken güler gibi
Kadir bilinir
Kıymet bilinmez gibi

Bir varmış
Bir yokmuş gibi...

Yaşıyorsunuz
Gibiyi gibi gibi…



ferkul

3 aralık2017
00:29

5 Ocak 2017 Perşembe

bir güzellik

Henüz 7 yaşında.

Dedim ki ;
--- Gel benim kızım ol, sana annenden bile iyi bakarım, onun kadar severim.


Dedi;
--- İyi bakarsınız , seversiniz, eminim, ama ben annem kadar sizi sevemem ki!


-- Diyelim ki Allah korusun, annen ölmüş olsa ben seni evlatlık almış, büyütmüş olsam, sevmez miydin?

Dedi;
--- Severdim tabii, ama anne gibi değil.O zaman da annem nasıl biriydi acaba diye merak eder, araştırırdım. Kimse annesi gibi başkasını sevemez ki!




Bu çocuklar başka büyük.
Onlardan öğreneceğimiz çok şey var.
Belki masumiyet yitirilmeden kazanacağımız çok yürek, çok sevgi, bir o kadar da insaniyet...



ferkul
3 ocak 2016

5 Aralık 2016 Pazartesi

O KUŞLAR Kİ





Sonra,  sen gidiyorsun. Kuşlar da gidiyor peşin sıra. Ki o kuşlar gözleri sana benzeyen sessiz yıldızlar. 


Attığın adımlarda yazılı kalıyor adım, kaldırımlara izi çıkıyor yalnızlığımın. Geçip gidiyor mevsimler, art arda dizilen başaklar gibi, baharlar geçiyor, mayıs çiçekleri gülümsüyor ardından, sonra yaz, sonra kar. Üşüyorum zemheri soğuğunda,  yaz sıcağında titriyor ellerim, üşütüyor yokluğun. Buza kesiyor yüreğim.  Bu mevsimde zemheri  zor. Bu kurtlar sofrasında seni sensiz yaşamak zor...  


Sonra birdenbire bir akşam üstü  henüz geceye vermeden elini gün, takılıyor adın aklıma, bir fotoğraf arıyorum sana benzeyen insanlardan. Bakıyorum,  silinmiş yüzün resimlerden. Sesin de,  gülüşün de gitmiş kuşlarla, sonra gözlerin, sonra ellerin, bir bir yok oluyor yarınlarda. Tuz basıyorsun yarama. Alışıyorum, alışmak beklemenin yükünden ağır geliyor insana. Şiirler döküyorum ardından,  sular gibi çağıldayan. Her mısrası  ayrılık kokusu, her satırında  yarım kalmış bir sevda dokunuşu. Sözsüz şarkılara dökülüyor, nakarat oluyor dillimde gitmenin türküsü. Gidip de dönmemenin, kalıp da bıraktığın gibi bulmamanın, konuşurken susmanın ağıdı.  


Sen benim leylam değilsin,diyor sonra  mecnun mısralarında.Leyla aynı leyla aslında. Değişen sadece yüzündeki  yaşamamışlığın  çizgileri. Bulanıyor gözleri, beklemenin  yanında  hasret dediğin nedir ki? Bir türkü tutturmuş dilinde hiç söylenmeyen,
parçalanmanın, kaderin ve kadersizliğin, dağılıp gitmenin türküsü bu uzaklara. 
Artık gelsen de bir, gelmesen de…


     Sonra sen gidiyorsun. Kuşlar da gidiyor peşin sıra. Ki o kuşlar sana benzeyen yıldızlar  




Sen gidiyorsun

Yıldızlar da

Kuşlar da

Gidiyor peşin sıra.





ferkul



02aralık2016

00:27